Dexmopet 0,5mg/ml Sol Inj Hond Kat 10ml

1. Speciale waarschuwingen Speciale waarschuwingen: Geen. Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoorten: Behandelde dieren moeten warm en bij een constante temperatuur worden gehouden, zowel tijdens de procedure als tijdens het ontwaken. Het wordt aanbevolen dat dieren 12 uur voorafgaand aan toediening van het diergeneesmiddel te laten vasten. Er mag water worden gegeven. Na de behandeling mag het dier geen water of voedsel krijgen totdat het kan slikken. De ogen dienen met een geschikt bevochtigend middel te worden beschermd. Met voorzorg gebruiken bij oudere dieren. Nerveuze, agressieve of opgewonden dieren moeten de kans krijgen te kalmeren alvorens de behandeling te beginnen. De ademhalings- en hartfunctie dient frequent en regelmatig te worden gecontroleerd. Pulsoxymetrie kan nuttig zijn, maar is niet essentieel voor adequate controle. Uitrusting voor handmatige beademing dient beschikbaar te zijn in geval van ademhalingsdepressie of apneu wanneer dexmedetomidine en ketamine achtereenvolgend worden gebruikt om kattente narkotiseren. Het is ook raadzaam om zuurstof vlot bij de hand te hebben, mocht er hypoxemie worden vastgesteld of vermoed. Zieke en verzwakte honden en katten mogen alleen op basis van een baten-risicobeoordeling premedicatie met dexmedetomidine krijgen voorafgaand aan inleiding en onderhoud van algemene anesthesie. Het gebruik van dexmedetomidine als premedicatie bij honden en katten vermindert aanzienlijk de vereiste hoeveelheid inleidingsmiddel nodig voor het inleiden van anesthesie. Er dient goed opgelet te worden tijdens de toediening van intraveneuze inleidingsmiddelen die tot intreding van het effect worden toegedient. Er zijn ook minder vluchtige anesthetica nodig voor het onderhouden van de anesthesie. De toediening van dexmedetomidine aan puppy's jonger dan 16 weken en kittens jonger dan 12 weken is niet onderzocht. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: In geval van accidentele zelfinjectie of ingestie dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. NIET RIJDEN omdat sedatie of veranderingen in de bloeddruk kunnen optreden. Bij contact met de huid, de blootgestelde huid onmiddellijk na blootstelling wassen met grote hoeveelheden water. Verontreinigde kleding die in direct contact staat met de huid uittrekken. In geval van accidenteel contact van het diergeneesmiddel met de ogen, overvloedig spoelen met zoet water. Bij symptomen een arts raadplegen. Vermijd contact met huid, ogen of slijmvliezen. Als zwangere vrouwen met het diergeneesmiddel omgaat, moet bijzondere voorzorg in acht worden genomen tegen zelfinjectie, aangezien baarmoedersamentrekkingen en verlaagde bloeddruk van de foetus kunnen optreden na accidentele systemische blootstelling. Personen met een bekende overgevoeligheid voor dexmedetomidine of voor een van de hulpstoffen dienen bij toediening van het diergeneesmiddel grote voorzichtigheid in acht te nemen. Advies aan artsen: Dexmedetomidine is een α2-adrenoreceptoragonist. Symptomen na opname beinhouden, dosisafhankelijke sedatie, ademhalingsdepressie, bradycardie, hypotensie, droge mond en hyperglykemie. Er zijn ook ventrikelaritmieën gemeld. Ademhalingssymptomen en hemodynamische symptomen dienen symptomatisch te worden behandeld. De specifieke α2-adrenoceptorantagonist atipamezol, die goedgekeurd is voor gebruik bij dieren, is bij mensen alleen experimenteel gebruikt om de door dexmedetomidine geïnduceerde effecten tegen te gaan. Speciale voorzorgsmaatregelen voor de bescherming van het milieu: Niet van toepassing. Dracht en lactatie: De veiligheid van dexmedetomidine is niet vastgesteld tijdens de dracht en lactatie bij de doeldiersoorten. Het gebruik van het diergeneesmiddel tijdens de dracht en lactatie wordt niet aanbevolen. Vruchtbaarheid: De veiligheid van dexmedetomidine is niet vastgesteld bij reuen en katers die bestemd zijn voor het fokken. Interactie met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Het gebruik van andere onderdrukkers van het centraal zenuwstelsel zou moeten de effecten van dexmedetomidine versterken en daarom moet er een dosisaanpassing worden gemaakt. Anticholinergica dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt met dexmedetomidine. Toediening van atipamezol na dexmedetomidine keert de effecten snel om en verkort daarmee de tijd tot ontwaken. Binnen 15 minuten zijn honden en katten normaal gesproken wakker en staand. Katten: Na toediening van 40 microgram dexmedetomidine/kg lichaamsgewicht intramusculair, gelijktijdig met 5 mg ketamine/kg lichaamsgewicht bij katten verdubbelde de maximumconcentratie van dexmedetomidine, maar op Tmax wordt er geen effect geobserveerd. De gemiddelde halfwaardetijd van dexmedetomidine werdt 1,6 uur en de totale blootstelling (AUC) nam met 50% toe. Een dosis van 10 mg ketamine/kg die gelijktijdig met 40 microgram dexmedetomidine/kg wordt gebruikt, kan tachycardie veroorzaken.

bij honden en katten: Niet-invasieve, licht tot matig pijnlijke procedures en onderzoeken die bedwang, sedatie en analgesie vereisen. bij honden: Diepe sedatie en analgesie bij gelijktijdig gebruik met butorfanol voor medische en kleine chirurgische procedures. bij honden en katten: Premedicatie voorafgaand aan inleiding en onderhoud van algemene anesthesie.

Elke ml bevat: Werkzaam bestanddeel: Dexmedetomidine ……………….0,42 mg (overeenkomend met 0,5 mg dexmedetomidine- hydrochloride)

Hulpstoffen: Methylparahydroxybenzoaat (E 218) ………………. 1,60 mg Propylparahydroxybenzoaat ……………………….. 0,20 mg

Heldere, kleurloze oplossing.

Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie: Het gebruik van andere onderdrukkers van het centraal zenuwstelsel versterkt naar verwachting de effecten van dexmedetomidine en daarom moet er een passende dosisaanpassing worden gemaakt. Anticholinergica dienen met voorzichtigheid te worden gebruikt met dexmedetomidine.

Aangezien de α2-adrenerge activiteit veroorzaakt dexmedetomidine een afname in de hartfrequentie en lichaamstemperatuur.

Bij sommige honden en katten kan er een afname in de ademhalingsfrequentie optreden. Er zijn zeldzame gevallen van longoedeem gemeld. De bloeddruk zal aanvankelijk toenemen en daarna terugkeren naar normaal of lager dan normaal. Vanwege perifere vasoconstrictie en veneuze desaturatie in de aanwezigheid van normale arteriële oxygenatie bij het dier kunnen de slijmvliezen bleek lijken en/of een blauwe tint hebben.

Er kan 5-10 minuten na injectie braken optreden. Sommige honden en katten kunnen tijdens het ontwaken ook braken.

Tijdens sedatie kan spiertremor optreden.

Bij katten kan troebelheid van het hoornvlies tijdens sedatie optreden.

Als dexmedetomidine en ketamine achtereenvolgens met een tussentijd van 10 minuten worden gebruikt, kunnen katten incidenteel AV-blok of extrasystole ervaren. Verwachte respiratoire voorvallen zijn bradypneu, intermitterende ademhalingspatronen, hypoventilatie en apneu. Tijdens klinische onderzoeken kwam hypoxemie vaak voor, met name binnen de eerste 15 minuten van anesthesie met dexmedetomidine en ketamine. Braken, hypothermie en nervositeit zijn na dergelijk gebruik gemeld.

Niet gebruiken bij dieren met hart- en vaatziekten, ernstige systemische aandoeningen of verminderde lever- of nierfunctie. Niet gebruiken bij dieren met mechanische verstoringen van het maagdarmkanaal (maagtorsie, incarceracie, slokdarmobstructies).

Niet gebruiken bij drachtige dieren (zie ook rubriek 12). Niet gebruiken bij dieren met diabetes mellitus. Niet gebruiken bij dieren met shocktoestand, vermagering of ernstige verzwakking. Niet gelijktijdig met sympathomimetische aminen gebruiken. Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of een van de hulpstoffen. Niet gebruiken bij dieren met oogaandoeningen waarbij een toename van de intraoculaire druk schadelijk zou zijn.

Dracht en lactatie: De veiligheid van dexmedetomidine is niet vastgesteld tijdens de dracht en lactatie bij de doeldiersoorten. Het gebruik van het diergeneesmiddel tijdens de dracht en lactatie wordt niet aanbevolen. Vruchtbaarheid: De veiligheid van dexmedetomidine is niet vastgesteld bij reuen en katers die bestemd zijn voor het fokken.

1. DOSERING VOOR ELKE DOELDIERSOORT, TOEDIENINGSWEG(EN) EN WIJZE VAN GEBRUIK.

• Honden: intraveneus of intramusculair gebruik
• Katten: intramusculair gebruik

Het middel is niet bedoeld voor herhaalde injecties.

Dosering: de volgende doses worden aanbevolen:

HONDEN: De doses dexmedetomidine- hydrochloride zijn gebaseerd op lichaamsoppervlak:

Intraveneus: tot 375 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak Intramusculair: tot 500 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak

Bij toediening in combinatie met butorfanol (0,1 mg/kg lichaamsgewicht) voor diepe sedatie en analgesie is de intramusculaire dosis dexmedetomidine- hydrochloride 300 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak. De premedicatiedosis van dexmedetomidine- hydrochloride is 125-375 microgram/vierkante meter lichaamsoppervlak, toegediend 20 minuten voorafgaand aan inleiding voor procedures waarvoor anesthesie vereist is. De dosis dient te worden aangepast aan het type chirurgie, de lengte van de procedure en het temperament van de patiënt.

Gelijktijdig gebruik van dexmedetomidine en butorfanol geeft sedatie- en pijnstillende effecten die binnen15 minuten beginnen. De maximale sedatie- en pijnstillende effecten worden 30 minuten na toediening bereikt. Sedatie duurt minstens 120 minuten na toediening en analgesie duurt minstens 90 minuten na toediening. Spontaan ontwaken treedt binnen 3 uur op.