Elmaro 10mg/ml Opl Inj Honden&katten 20ml

Speciale waarschuwingen: Braken kan gepaard gaan met ernstige, de conditie sterk ondermijnende aandoeningen, waaronder maag-darm obstructies. Daarom moeten passende diagnostische evaluaties worden uitgevoerd. Conform goede veterinaire praktijken, dienen anti-emetica gebruikt te worden in combinatie met andere veterinaire en ondersteunende maatregelen, zoals dieetcontrole en vloeistoftherapie, terwijl de onderliggende oorzaken van het braken aangepakt worden. Het gebruik van Elmaro oplossing voor injectie tegen braken als gevolg van reisziekte wordt afgeraden. Honden: Hoewel maropitant effectief is gebleken bij zowel de behandeling als de preventie van braken veroorzaakt door chemotherapie, bleek het effectiever te zijn bij preventief gebruik. Daarom wordt aanbevolen om het anti-emeticum toe te dienen vóór toediening van het chemotherapeutische middel. Katten: De werkzaamheid van maropitant bij het verminderen van misselijkheid werd aangetoond in onderzoeken waarbij gebruik werd gemaakt van een model (xylazine-geïnduceerde misselijkheid). Speciale voorzorgsmaatregelen voor veilig gebruik bij de doeldiersoort(en): De veiligheid van maropitant is niet vastgesteld bij honden jonger dan 8 weken, of bij katten jonger dan 16 weken. De behandelende dierenarts moet een baten-risicobeoordeling uitvoeren voordat het diergeneesmiddel wordt gebruikt bij honden jonger dan 8 weken, of bij katten jonger dan 16 weken. Maropitant wordt in de lever gemetaboliseerd en moet daarom met voorzichtigheid worden gebruikt bij honden en katten met leveraandoeningen. Het diergeneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt bij dieren die lijden aan of die aanleg hebben voor hartaandoeningen, aangezien maropitant affiniteit heeft met Ca - en K -ionenkanalen. Speciale voorzorgsmaatregelen te nemen door de persoon die het diergeneesmiddel aan de dieren toedient: Personen met een bekende overgevoeligheid voor maropitant en/of benzylalcohol dienen bij toediening van het diergeneesmiddel grote voorzichtigheid in acht te nemen. Handen wassen na gebruik. In geval van accidentele zelfinjectie, dient onmiddellijk een arts te worden geraadpleegd en de bijsluiter of het etiket te worden getoond. Er is aangetoond dat maropitant een potentieel irriterend effect heeft op de ogen, en in geval van accidentele blootstelling aan de ogen, spoel de ogen overvloedig met water en zoek medische hulp.

Honden:

• Voor de behandeling en preventie van misselijkheid veroorzaakt door chemotherapie.
• Voor de preventie van braken, met uitzondering van braken veroorzaakt door reisziekte.
• Voor de behandeling van braken, in combinatie met andere ondersteunende maatregelen.
• Voor de preventie van perioperatieve misselijkheid en braken en voor de verbetering van de recovery na algehele anesthesie na gebruik van de μ-opiaatreceptoragonist morfine.

Katten:

• Voor de preventie van braken en voor de vermindering van misselijkheid, met uitzondering van misselijkheid veroorzaakt door reisziekte.
• Voor de behandeling van braken, in combinatie met andere ondersteunende maatregelen

Per ml oplossing:
Werkzaam bestanddeel:

• 10 mg maropitant (overeenkomend met 14,5 mg maropitantcitraatmonohydraat)

Hulpstoffen:

• Benzylalcohol (als conserveermiddel) 20 mg
• Sulfobutylbetadex natrium
• Oplosmiddel: Water voor injecties

Dit diergeneesmiddel mag niet gelijktijdig met Ca-kanaalantagonisten worden gebruikt, aangezien maropitant affiniteit heeft met Ca-kanalen. Maropitant is sterk gebonden aan plasma-eiwitten en kan concurreren met andere sterk gebonden geneesmiddelen.

Hond en kat: Zeer vaak (>1 dier/10 behandelde dieren): Pijn op de injectieplaats 1,2 Zeer zelden (<1 dier/10.000 behandelde dieren, inclusief geïsoleerde meldingen): Anafylaxie-achtige reactie (bv. allergisch oedeem (zwelling), urticaria (netelroos), erytheem (roodheid), collaps, dyspneu (ademhalingsmoeilijkheden), bleke slijmvliezen) Lethargie Neurologische aandoening (bv. ataxie (coördinatiegebrek), convulsie, aanval, spiertrilling) 1 Bij katten – matige tot ernstige respons kan worden waargenomen bij ongeveer een derde van de katten. 2 Bij honden – bij subcutane injectie. Het melden van bijwerkingen is belangrijk. Op deze manier kan de veiligheid van een diergeneesmiddel voortdurend worden bewaakt. Indien u bijwerkingen vaststelt, zelfs wanneer die niet in deze bijsluiter worden vermeld, of u vermoedt dat het geneesmiddel niet heeft gewerkt, neem dan in eerste instantie contact op met uw dierenarts. U kunt bijwerkingen ook melden aan de houder van de vergunning voor het in de handel brengen met behulp van de contactgegevens aan het einde van deze bijsluiter of via uw nationale meldsysteem: {gegevens van het nationale systeem}.

Niet gebruiken bij overgevoeligheid voor het werkzame bestanddeel of (één van) de hulpstoffen.

Dracht en lactatie: De veiligheid van het diergeneesmiddel is niet bewezen tijdens dracht en lactatie. Uitsluitend gebruiken overeenkomstig de baten-risicobeoordeling door de behandelende dierenarts.

Voor subcutaan (s.c.) of intraveneus (i.v.) gebruik. Elmaro oplossing voor injectie dient eenmaal daags te worden geïnjecteerd in een dosering van 1 mg maropitant/kg lichaamsgewicht (1 ml diergeneesmiddel/10 kg lichaamsgewicht). De behandeling kan maximaal 5 opeenvolgende dagen herhaald worden. Intraveneuze toediening van Elmaro dient te gebeuren als een enkele bolus, zonder het diergeneesmiddel te mengen met andere vloeistoffen. Bij sommige individuele dieren en bij herhaalde toediening kunnen lagere doses dan aanbevolen voldoende zijn. De stop van het diergeneesmiddel mag maximaal 25 keer worden aangeprikt.